Refleksyjne izolacje termiczne (termoizolacje refleksyjne)

Wszystkie istniejące materiały wydzielają lub emitują energię poprzez promieniowanie cieplne w zależności od ich temperatury. Ilość wypromieniowanej energii zależy od temperatury powierzchni i właściwości zwanej emisyjnością. Emisyjność jest wyrażana jako liczba z przedziału od zera (0) do jednego (1) przy danej długości fali.

Odblaskowość i emisyjność izolacji termicznych

izolacje termiczne przemysłoweIm wyższa emisyjność, tym większe promieniowanie emitowane przy danej długości fali. Powiązaną właściwością materiału jest odblaskowość (zwana również „współczynnikiem odbicia”). Jest to miara ilości energii odbijanej przez materiał przy danej długości fali. Współczynnik odbicia jest również wyrażany jako liczba z przedziału od 0 do 1 (lub wartość procentowa z przedziału od 0 do 100). Przy danej długości fali i kącie padania światła wartości emisyjności i współczynnika odbicia sumują się do 1 zgodnie z prawem Kirchhoffa. Materiały izolacji termicznych muszą mieć niską emisyjność (zwykle 0,1 lub mniej) przy długościach fal, przy których oczekuje się, że będą działać. Dla typowych materiałów budowlanych, długości fali są w zakresie średniej i długiej podczerwieni, w zakresie 3-15 mikrometrów. Refleksyjne izolacje termiczne przemysłowe mogą, ale nie muszą wykazywać wysokiej wizualnej refleksyjności. Podczas gdy współczynnik odbicia i emisyjność muszą sumować się do 1 przy danej długości fali, współczynnik odbicia przy jednym zestawie długości fal (widzialnym) i emisyjność przy innym zestawie długości fal (termicznym) niekoniecznie sumują się do 1.

Dlatego możliwe jest stworzenie powierzchni o widocznie ciemnym zabarwieniu przy niskiej emisyjności termicznej. Aby refleksyjne izolacje termiczne działały prawidłowo, muszą być zwrócone w stronę otwartej przestrzeni (np. powietrza lub próżni), przez którą w przeciwnym razie następowałoby promieniowanie.